Stichting Anak-Anak Lombok Timur    Kinderen van Oost Lombok

Mijn vriend en ik wilde graag vrijwilligerswerk doen tijdens onze vakantie in Indonesië. In eerste instantie wilden we iets met dieren doen, maar de opties die we online vonden bleven ons een raar gevoel geven. "Doen we wel echt wat goeds hier?" vroegen we ons af. De gelikte websites en dure “vrijwilligers tarieven” voelde een beetje als een toerist-trap. Tot ik de website van Stichting Anak Anak Lombok Timur tegenkwam. Het zag er lief, kleinschalig en laagdrempelig uit. Vanuit hier met Klaaske contact opgenomen. En vanaf het eerste moment voelde dit meteen goed. Hoe ze de school hebben opgezet, hoe ze betrokken zijn met de lokale mensen en hoe Klaaske vertelde over hun samenwerking.

Tijdens het gesprek met Klaaske hebben we besproken wat de opties waren voor ons om te doen. Klaaske vertelde vrolijk dat waar we ook op uit kwamen, de lokale mensen beslissen en meestal wordt het iets heel anders. Ik geef in Nederland sportlessen aan kinderen, krav maga, zelfverdediging en kickboksen. Het leek mij leuk om dit ook aan de kinderen op de school te geven, mijn vriend (Sietse) wilde wel assisteren. In eerste instantie twijfelde hij erg, hij wilde vooral heel graag naar de Komodo-eilanden met een boottocht. Dus we maakten een deal, eerst 2 weken naar Labuan Pandan en daarna de boottocht naar de Komodo-eilanden. We zijn in totaal 5 weken in Indonesië geweest waarvan twee weken vrijwilligerswerk in Labuan Pandan. Na de twee weken was Sietse zo enthousiast en zo blij dat we het hebben gedaan. Het vrijwilligerswerk was een life changing experience, zei hij.

Allereerst was het zo bijzonder om warm ontvangen te worden door de contacten van Klaaske. We kwamen aan bij Ririn en Emi en er stond meteen een heerlijke lunch klaar.
We bleven bij Emi slapen en werden helemaal in de watten gelegd. 3 keer per dag werd er voor ons gekookt en het was heerlijk eten! Omdat we graag Indonesisch wilde leren koken heeft Sietse ook een paar keer geholpen om meer mee te krijgen van de Indonesische keuken.

Het lesgeven was geweldig. De kinderen waren enthousiast en super dankbaar. Ondanks de taalbarrière hebben we enorm veel lol gehad! Ik was erg blij met de woordjes Bahasa die ik vooraf heb geleerd en verder was Ririn een fijne vertaalster. De zelfverdediging pakte ze erg goed op, ik had kickboksspullen meegenomen en heb die achter gelaten, zodat ze daar nu zelf mee kunnen oefenen.

Naast het lesgeven was het leven daar heerlijk ontspannen. We gingen mee naar de lokale markt, dronken bakjes koffie in het restaurant aan de overkant. In het weekend namen Emi en Ririn ons mee snorkelen of gingen we met een taxi wat verder weg op pad. Een vriend van hen nam ons mee naar lokale ceremonies, heel bijzonder om dit mee te maken. Hele lieve fijne en gastvrije mensen.

Het afscheid was heel zwaar, we hadden ons niet gerealiseerd dat je zelfs in de korte tijd van twee weken zo een grote band opbouwt. We berichten nu nog af en toe met ze, we krijgen filmpjes dat de kindjes aan het oefenen zijn en wij zijn aan het kijken wanneer we weer naar hen toe kunnen.